ପତ୍ରିକା
ଜ୍ୟୋତିଷ, ପଞ୍ଜିକା ଓ ବାସ୍ତୁ ବିଷୟରେ କାହାଣୀ, ପରମ୍ପରା ଏବଂ ଦୈନନ୍ଦିନ ପ୍ରକୃତିର ଛନ୍ଦ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳର ନିଜ ଶୈଳୀରେ।
ମଙ୍ଗଳ ଦୋଷ କେବେ ଘଟେ, କେଉଁ ଘରରେ ଥାଏ, କିପରି ପରିବାର ଶାନ୍ତିରେ ରହି ପାରିବେ, ତାହା ଜାଣନ୍ତୁ।
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ (କେଟ୍ଟାଇ) ନକ୍ଷତ୍ରର ଦେବତା, ଶୁକ୍ର, ପ୍ରତୀକ ଏବଂ ଜନ୍ମ ଲୋକଙ୍କର ମଜାଦାର ରିତିଗୁଡ଼ିକୁ ହସି ହସି ପଢ଼ନ୍ତୁ।
ପତ୍ରିକା
କାନ୍ଥରେ ଝୁଲୁଥିବା ପଞ୍ଜିକା ଯେଉଁଠି କାହାଣୀ ହୋଇଯାଏ, ସେହି ସ୍ଥାନ ଏହି ପତ୍ରିକା। ରଥଯାତ୍ରାରେ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଭକ୍ତଙ୍କ ସୁଅ ଛୁଟେ, କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ ହୁଏ, ମାର୍ଗଶିର ଗୁରୁବାରରେ ମାଣବସା ଓଷା ପାଳନ ହୁଏ, ତାମିଲ ପରିବାର ଗୁରୁ ପେୟର୍ଚ୍ଚି ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲେଖା ନିଜ ଭାଷାରେ ଓ ନିଜ ପରମ୍ପରାରେ ଲେଖା, ଅନୁବାଦ ଭାବରେ ନୁହେଁ। ଜେଜେମା ଯେପରି କହୁଥିଲେ, ସେହିପରି ପର୍ବ, ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଘରର ରୀତି ପଢ଼ିହେବ।
ଷୋହଳଟି ଥାକରେ କାହାଣୀ ସଜା ହୋଇଛି: ପଞ୍ଜିକା, ସତେଇଶ ନକ୍ଷତ୍ର, ବାର ରାଶି, ନବଗ୍ରହ, ପର୍ବ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ବାସ୍ତୁ, ଦୈନନ୍ଦିନ ଛନ୍ଦ, ପ୍ରତିକାର, ରତ୍ନ, ସଂଖ୍ୟାଶାସ୍ତ୍ର, ଦଶା, ଦୋଷ, ଯନ୍ତ୍ର, ମେଳକ ଓ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଜ୍ୟୋତିଷ। କିଛି ଲେଖା ଗୋଟିଏ କଥାକୁ ସରଳ ଭାବରେ ବୁଝାଏ, ଯେପରି ଦିନ କାହିଁକି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। କିଛି ଲେଖା ଗୋଟିଏ ରୀତିକୁ ପୂରା ଋତୁ ଧରି ଅନୁସରଣ କରେ। ପ୍ରତ୍ୟେକର ଶେଷରେ ଏକ ଛୋଟ ଉତ୍ତର ଓ ସେହି କଥା ଆପଣଙ୍କ କୋଷ୍ଠୀରେ ଦେଖାଉଥିବା ସାଧନର ଲିଙ୍କ ଅଛି।
ଉପର ଭାଷା ପଟିରୁ ଓଡ଼ିଆ, ଇଂରାଜୀ, ତାମିଲ, ତେଲୁଗୁ, କନ୍ନଡ଼, ହିନ୍ଦୀ, ମାଲାୟାଲମ, ସଂସ୍କୃତ, ବଙ୍ଗଳା, ଗୁଜରାଟୀ, ସ୍ପାନିଶ, ମରାଠୀ, ପଞ୍ଜାବୀ ବା ଉର୍ଦ୍ଦୁରେ ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଓଡ଼ିଆ ଲେଖା ଓଡ଼ିଶାର ମାଟିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରର ନୀତି ଓ ଘରୋଇ ଓଷାବ୍ରତର କଥା କହେ। କୌଣସି ଲେଖା ଏଯାଏଁ ଓଡ଼ିଆରେ ଲେଖା ହୋଇନଥିଲେ ତାର ଶୀର୍ଷକ ଓ ଯତ୍ନରେ ଲେଖା ସାରାଂଶ ଓଡ଼ିଆରେ ହିଁ ଦେଖାଯାଏ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲେଖା ଥିବା ଭାଷାର ଲିଙ୍କ ସହିତ।
ରାହୁକାଳର ଲେଖା ଆପଣଙ୍କ ସହରର ଆଜିର ପଞ୍ଜିକାକୁ ନେଇଯାଏ, ମଙ୍ଗଳ ଦୋଷର ଲେଖା ମେଳକ ପୃଷ୍ଠାକୁ, ବାସ୍ତୁ କାହାଣୀ ଦିଗ ଯୋଜନାକୁ। ଶୀର୍ଷକ ତଳର ଥାକ ବଟନରେ ବାଛନ୍ତୁ, ତଳର ଲିଙ୍କରେ ପୁରୁଣା ଲେଖା ଦେଖନ୍ତୁ, ଯେକୌଣସି ଭାଷାରେ ଫିଡ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ।
ବୈଶାଖରେ ଚନ୍ଦନ ଯାତ୍ରା, ଆଷାଢ଼ରେ ରଥଯାତ୍ରା, ଭାଦ୍ରବରେ ନୂଆଖାଇ, ଆଶ୍ୱିନରେ ଦୁର୍ଗାପୂଜା, କାର୍ତ୍ତିକରେ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ, ମାର୍ଗଶିରରେ ମାଣବସା ଗୁରୁବାର, ଏହିପରି ପତ୍ରିକା ଓଡ଼ିଆ ପଞ୍ଜିକା ସହିତ ଚାଲେ। ପ୍ରିୟ ଥାକଟି ମନେ ରଖନ୍ତୁ ଓ ପ୍ରତି ନୂଆ ମାସ ପୂର୍ବରୁ ଫେରି ଆସନ୍ତୁ। ଘରର ବଡ଼ମାନଙ୍କ ମୁହଁରୁ ଶୁଣିଥିବା ପୁରୁଣା ରୀତି ଏଠାରେ ପୁଣି ମିଳିବ।
ବର୍ଷସାରା ଆସେ, ବଡ଼ ପର୍ବ ସମୟରେ ଅଧିକ।
ହଁ। ଉପର ପଟିରେ ଓଡ଼ିଆ ବାଛନ୍ତୁ, ତାଲିକା, ଶୀର୍ଷକ ଓ ସାରାଂଶ ଓଡ଼ିଆରେ ବଦଳିଯାଏ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲେଖା ନିଜ ଭାଷାରେ ନୂଆ କରି ଲେଖାଯାଏ। ସେଯାଏଁ ଓଡ଼ିଆ ସାରାଂଶ ଓ ଲିଙ୍କ ଦେଖାଯାଏ।
ହଁ। ପଞ୍ଜିକା, ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥ ଓ ପ୍ରତି ଅଞ୍ଚଳର ଘରୋଇ ରୀତିରୁ ଆସିଛି।
ପର୍ବ, ନକ୍ଷତ୍ର ବା ବାସ୍ତୁ ଭଳି ଥାକ ବଟନ ଦବାନ୍ତୁ।
ହଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଷାର ଅଲଗା ଫିଡ୍ ଅଛି।
ହଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲେଖାର ନିଜସ୍ୱ ଠିକଣା ଅଛି।
ହଁ। ସବୁ କାହାଣୀ ମାଗଣା, ଲଗଇନ ଦରକାର ନାହିଁ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲେଖା ଉପଯୁକ୍ତ ସାଧନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯେପରି ଆଜିର ପଞ୍ଜିକା, ମେଳକ ବା ବାସ୍ତୁ ଯୋଜନା।