ଏକାଡେମୀ

ମୂଳଦୁଆ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ବାର ରାଶି ଓ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ନଅ ଗ୍ରହ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱଭାବ, ବାର ଭାବ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଓ ଉତ୍ତର ଭାରତୀୟ ଶୈଳୀରେ କୋଷ୍ଠୀ ପଢ଼ିବା ଶିଖାଏ। ଶେଷରେ ଆପଣ ଗୋଟିଏ କୋଷ୍ଠୀର ମୁଖ୍ୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସତାଇଶ ନକ୍ଷତ୍ର ନିଏ: ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଦେବତା, ପ୍ରତୀକ ଓ ପାଦ; କୋଷ୍ଠୀରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୂମିକା; ଓ ପାଞ୍ଜିର ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ। ଜନ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର ପଢ଼ି ତାରାବଳ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଶିଖନ୍ତି।

ତୃତୀୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ବିଂଶୋତ୍ତରୀ ଦଶା ଶିଖାଏ: ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନକ୍ଷତ୍ରରୁ ଆରମ୍ଭ ଦଶା କିପରି ମିଳେ, ମହାଦଶା, ଅନ୍ତର୍ଦଶା ଓ ପ୍ରତ୍ୟନ୍ତର ଦଶା ସମୟକୁ କିପରି ଭାଗ କରନ୍ତି, ଓ ପ୍ରତି ଅବଧିକୁ କୋଷ୍ଠୀରୁ କିପରି ବିଚାର କରିବେ।

ଚତୁର୍ଥ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ନବାଂଶ ଓ ଦଶାଂଶ, ଷଡ଼ବଳ ଓ ଅଷ୍ଟକବର୍ଗ, ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକ କିପରି ଫଳାଦେଶକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରନ୍ତି ତାହା ଶିଖାଏ।

ପଞ୍ଚମ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଦଶ ପୋରୁତ୍ତମ, ଅଷ୍ଟକୂଟ ଗୁଣ ମିଳନ, ମାଙ୍ଗଳିକ ଦୋଷ ଯାଞ୍ଚ, ଓ ବିବାହ, ଗୃହପ୍ରବେଶ ବା ନୂଆ ଉଦ୍ୟମ ପାଇଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବାଛିବା ଶିଖାଏ।

ପ୍ରତି ପାଠ ଛୋଟ, ଗୋଟିଏ ସମାଧାନ କରାଯାଇଥିବା ଉଦାହରଣ, ଗୋଟିଏ କୋଷ୍ଠୀ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତରୀ ସହ। ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଗତି ସଞ୍ଚିତ ହୁଏ, ଓ ଯେକୌଣସି ପାଠକୁ ଫେରିପାରିବେ।

ପାଠଗୁଡ଼ିକ ବୃହତ ପରାଶର ହୋରା ଶାସ୍ତ୍ର, ଫଳଦୀପିକା, ସାରାବଳୀ, ଜାତକ ପାରିଜାତ ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଚିନ୍ତାମଣି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ପ୍ରତି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ସହ ସନ୍ଦର୍ଭ ଦିଆଯାଏ।

ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ତିନି ପ୍ରକାର ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ପାଇଁ। କେହି ନିଜ କୋଷ୍ଠୀ ଓ ପାଉଥିବା ଫଳାଦେଶ ବୁଝିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। କେହି ପରିବାରରେ ବିବାହ ମେଳକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି ଓ ପୋରୁତ୍ତମ ଠିକ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଆଉ କେହି ଜ୍ୟୋତିଷୀ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ଦେଇ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ ପଥ ଲୋଡ଼ନ୍ତି। ପ୍ରତି ପାଠ୍ୟକ୍ରମ କେଉଁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ତାହା କହେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ନିଜ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପଥ ବାଛିପାରିବେ।

ପ୍ରତି ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଜଣା ଜୀବନ ଘଟଣା ଥିବା, ନାମ ଲୁଚାଯାଇଥିବା ପ୍ରକୃତ କୋଷ୍ଠୀ ଅଛି। ଆପଣ କୋଷ୍ଠୀ ପଢ଼ନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ଅବଧିର ଫଳ କହନ୍ତି, ତାପରେ କଣ ଘଟିଲା ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତି; ବିଚାରଶକ୍ତି ଗଢ଼ିବାର ଏହା ହିଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ।

ଏକ ଛୋଟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଛପା ପାଞ୍ଜି ପଢ଼ିବା ଶିଖାଏ: ଶେଷ ସମୟ ସହ ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ, ଦୈନିକ ଶୁଭ ସମୟ, ଓ ପର୍ବ ଟିପ୍ପଣୀ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଯେକୌଣସି ପାଞ୍ଜି ଭରସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ।

ଜ୍ୟୋତିଷକୁ ବେଦର ଆଖି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଓ ଏହାକୁ ଶିଖିବା ଏକ ପବିତ୍ର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ମନାଯାଉଥିଲା। ପୂର୍ବକାଳରେ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ରହି ଶ୍ଳୋକ ମୁଖସ୍ଥ କରୁଥିଲା ଓ ଗୁରୁ ପଢ଼ୁଥିବା କୋଷ୍ଠୀ ଦେଖି ଶିଖୁଥିଲା। ପାଠ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ଦକ୍ଷିଣାମୂର୍ତ୍ତି ଓ ମହର୍ଷି ପରାଶରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଆଜି ବି ଅନେକ ଘରର ରୀତି। ଗୁରୁବାରକୁ ବିଦ୍ୟାରମ୍ଭ ପାଇଁ ଶୁଭ ମଣିବା ଓ ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀରେ ଖଡ଼ିଛୁଆଁ କରିବା ଏହି ପରମ୍ପରାର ଧାରା। ବିନମ୍ରତାରେ ଶିଖାଯାଇଥିବା ଜ୍ୟୋତିଷ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ବାଟ ଦେଖାଉଥିବା ଦୀପ ହୁଏ ବୋଲି ବଡ଼ମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ।